ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ με εικόνας πασών των υποθέσεων χαλκογραφικάς, και με εξήγησες εβγαλμέναις από τους Αγίους Πατέρας, πάνυ ωφέλιμαις δια την διόρθωσιν των ηθών κάθε χριστιανικού προσώπου. Μεταφρασθείσαι από την ιταλικήν δειάλεκτον παρά Αντωνίου Κατηφόρου, του Ζακυνθίου. Αφιερωθείσα τω Υψηλοτάτω, Ευσεβεστάτω και Γαληνοτάτω Άρχοντι, Κυρίω Κυρίω Ιωάννη Κωνσταντίνω Μαυροκορδάτω, Ηγεμόνι & Πρίγκιπι πάσης Ουγγροβλαχίας. [Εκδ:] Εν τη Τυπογραφία του Βαπτιστού Αλβρικίου / Ενετίησιν, 1737. [Σελ.] 20χ.α.+1λ.+540. Η ελληνική μετάφραση σε Α' έκδοση, εκ της ιταλικής απόδοσης του συγγράμματος "L'Histoire du Vieux et du Nouveau Testament" του Nicolas Fontaine (1625-1709), Γάλλου θεολόγου και συγγραφέα. Πρόκειται για μια εκλαϊκευμένη σύνοψη της Αγίας Γραφής, εμπλουτισμένη με ηθικά διδάγματα και ιστορικές αναφορές. Τη μετάφραση πραγματοποίησε ο Αντώνιος Κατήφορος ο Ζακύνθιος (1685-1763), διακεκριμένος λόγιος, δάσκαλος και ιερέας της πρώιμης περιόδου του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Πλούσια εικονογράφηση με πλήθος χαλκογραφιών εντός του κειμένου, καθώς και ολοσέλιδη παράσταση στην προμετωπίδα. Η σελίδα τίτλου φέρει ερυθρά & μαύρα γράμματα και λίγες χειρόγραφες σημειώσεις (ομοίως και τα εσώφυλλα). Σκληρόδετο, με χρυσοτυπία και εμπίεστη διακόσμηση στη δερματόδετη ράχη, χαλαρές συνδέσεις, μερική αποκόλληση ράχης & λίγων φύλλων στην αρχή, ελαφρώς διάστικτες ακμές, λίγα στίγματα οξείδωσης. [Παπαδόπουλος Α, αρ.2732.00]. 12ο.

ΒΙΒΛΟΣ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΕΧΟΥΣΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΔΟΣ. Μεταφρασθείσα εκ του ελληνικού εις το κοινόν ημέτερον ιδίωμα, παρά Ιωάννου Στάνου, του εξ Ιωαννίνων. Νυν δε πρώτον τύποις εκδοθείσα και επιμελώς διορθωθείσα παρά του εν ιερεύσι κυ κυ Αγαπίου Λοβέρδου Ιεροδιδάσκαλου εν των Φλαγγινιανώ Ελληνομουσείω. ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ. [Εκδ:] παρά Δημητρίου Θεοδοσίου του εξ Ιωαννίνων / Ενετίησι, 1767. [Σελ.] 16χ.α.+479.+3λ. Ο πρώτος τόμος του εξάτομου συγγράμματος για την ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, υπό του μεταφραστή και εκδότη Ιωάννη Στάνου, σημαντικού Έλληνα λόγιου και δασκάλου του 18ου αιώνα, καταγόμενος από τα Ιωάννινα. Ελληνικό κείμενο. Ο συγκεκριμένος τόμος επιμελήθηκε από τον Αγάπιο Λοβέρδο, σημαντικό Έλληνα λόγιο, κληρικό, δάσκαλο και ιεροκήρυκα του 18ου αιώνα. Σκληρόδετο, μεταγενέστερης έκδοσης με ελαφρά χρυσοτυπία και μικροεκδορές στη δερματόδετη ράχη. Στίγματα οξείδωσης, ελαφρές πτυχώσεις φύλλων και στάμπα υγρασίας στο κάτω μέρος λόγω υγρασίας. [Παπαδόπουλος Α, αρ.1330.00]. 8ο.

ΤΡΑΓΩΔΙΑΙ ΤΟΥ ΣΙΝΙΟΡ ΑΜΠΑΤΕ ΠΕΤΡΟΥ ΜΕΤΑΣΤΑΣΙΟΥ, μεταφρασθείσαι εκ της Ιταλικής εις την ημετέραν απλώ διάλεκτον. ΒΙΒΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ. [Εκδ:] Παρά Δημητρίω Θεοδοσίου τω εξ Ιωαννίνων / Ενετίησιν, 1779. [Σελ.] 236+1χ.α+3λ. Ο δεύτερος τόμος ενός δίτομου συγγράμματος, μια συλλογής έργων του Ιταλού ποιητή και λιμπρετίστα Pietro Metastasio, σε Α' έκδοση στην ελληνική γλώσσα. Ο Πιέτρο Μεταστάζιο (1698-1782) θεωρήθηκε ως ο σημαντικότερος στιχουργός της όπερα σέρια στην Ευρώπη τον 18ο αιώνα. Τα έργα του, αν και γράφτηκαν ως λιμπρέτα, στην Ελλάδα μεταφράστηκαν και διαβάστηκαν κυρίως ως θεατρικές τραγωδίες. Ο δεύτερος τόμος περιλαμβάνει τη μετάφραση τριών γνωστών δραμάτων του: "Η Ευσπλαχνία του Τίτου", "Σιρόης" και "Κάτων εν Ιτύκη". Η σελίδα τίτλου φέρει χαλκογραφικό τυπογραφικό σήμα του εκδότη. Χαρτόδετο, με χαρτόνια και δέσιμο την εποχή της έκδοσης, λίγα στίγματα οξείδωσης. 12ο.

ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΙΣ ΤΕΣΣΑΡΑΣ ΤΟΜΟΥΣ ΔΙΗΡΗΜΕΝΗ, Συναρμοσθείσα μέν ποτε παρά του Ελλογιμωτάτου ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΤΟΥΣΑ του εξ Αθηνών. Νυν δε επιμελέστερον μετατυπωθείσα, ηυξιώθη εν τισιν ήπερ το πρώτον, άτε δη προστέθη το άχρι νυν ανέκδοτον φιλοπόνημα του κυρίου Αντωνίου Βυζαντίου καλούμενου Χρηστοήθεια, προς παραίνεσιν των νέων. Ή τε κατά μεθυόντων Ομιλία του Μεγάλου Βασιλείου πλείονος ένεκα τω της Ελληνικής Γλώττης φιλομαθών οπωσδήποτε ωφελείας. Μεθ' όσης οίον τε τω της ακριβείας διορθωθείσα. ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ. [Εκδ:] Παρά Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων / Ενετίησιν, 1780. [Σελ.] 432. Ο Ιωάννης Πατούσας (1677-1712) ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου και 18ου αιώνα, σημαντικότερος ως επιγραμματοποιός. Σπούδασε στη Ρώμη γραμματική, ρητορική, φιλοσοφία και θεολογία, ενώ αργότερα στη Βενετία δίδαξε επί σειρά ετών καθώς επίσης χειροτονήθηκε ιερέας στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Το 1710 εξέδωσε σε τέσσερις τόμους Φιλολογική Εγκυκλοπαίδεια, η οποία πρόσφερε πολλά στην μόρφωση των Ελλήνων πριν και κατά την διάρκεια της Επανάστασης. Στον Β' τόμο, της μεταγενέστερης έκδοσης, περιλαμβάνονται επιλεγμένα έργα (λόγοι, εγκώμια, ομιλίες) των Ιωάννου Χρυσοστόμου, Βασιλείου Σελευκείας, Βασίλειου του Μέγα, Αθανασίου του Μεγάλου, Γρηγορίου Νύσσης, Πρόκλου Κωνσταντινουπόλεως, Γρηγορίου του Θεολόγου, Κυρίλλου Αλεξανδρείας και πολλών ακόμα. Δερματόδετο, ταλαιπωρημένα ξύλινα καλύμματα, οπές από σαράκι (εξωτερικά και στο τελευταίο φύλλο), στάμπες και πτυχώσεις λόγω υγρασίας, στίγματα οξείδωσης. σημειωμένο το πρώτο λευκό φύλλο. [Παπαδόπουλος Α, αρ.4683.01]. 8ο.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΟ ΙΕΡΟΝ, ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ Φυλακτήριον άθεον. Εν ώ και ο κατά Σωφρόνιον Βίος των Ευαγγελιστών. Ήδη τυπωθεί και διορθωθεί. [Εκδ:] Παρά Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων, 1795. [Σελ.] 500. Πλήρως ελληνικό κείμενο. Εκτός της εγχάρακτης σελίδας τίτλου, περιέχει πέντε ξυλογραφίες αναπαράστασης των Ευαγγελιστών, όμορφο ξυλόγραφο διάκοσμο και περίτεχνα πρωτογράμματα στην αρχή κάθε κεφαλαίου. Δερματόδετο τσέπης, βιβλιοδεσίας εποχής με διάκοσμο και χρυσοτυπία εξωτερικά, χρυσωμένες και εσώγλυφες ακμές. Έχει βρεθεί μόνο σε μία βιβλιοθήκη της χώρας. [Παπαδόπουλος Α, αρ.1214.00]. 16ο.

ΖΗΝΟΒΙΟΥ Κ. ΠΩΠ, ΜΕΤΡΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΑ Β'. [Εκδ:] Βιέννη, 1803. [Σελ.] 12χ.α.+CXXV+3λ.+515+1λ.+62+2λ.+8χ.α. Ο Ζηνόβιος Πωπ (1778-1854) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και λόγιος, που γεννήθηκε και έζησε στη Βενετία. Έγραψε πολλά συγγράμματα με γνωστότερο το παρόν έργο σε Α' έκδοση, με κείμενο πλήρως ελληνικό. Βασίστηκε στη διδασκαλία και τις σημειώσεις του Λάμπρου Φωτιάδη (1792-1805), του οποίου ο Πωπ υπήρξε μαθητής. Ο Λάμπρος Φωτιάδης, Έλληνας λόγιος και διαφωτιστής του 18ου αιώνα από τα Ιωάννινα, μαθήτευσε αρχικά στην Μπαλαναία Σχολή και ακολούθησε το προοδευτικό σύστημα του Ευγενίου Βούλγαρη. Διορίστηκε Σχολάρχης της Ηγεμονικής Ακαδημίας του Βουκουρεστίου, ενώ μαθητές του υπήρξαν ο Γεώργιος Γεννάδιος και ο Νεόφυτος Δούκας. Η σελίδα τίτλου φέρει περίτεχνη λιθογραφική βινιέτα, σημείωση από μελάνι εποχής και μουτζούρα χρώματος νεότερης περιόδου εκτός κειμένου. Λείπει η προμετωπίδα με το λιθογραφικό πορτραίτο του Φωτιάδη. Σκληρόδετο, μεταγενέστερη βιβλιοδεσία με χρυσοτυπία και διάκοσμο στη δερματόδετη ράχη. [Ηλιού, αρ. *1803.36]. 8ο.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΟΛΟΡΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΒΙΒΛΙΑ ΟΚΤΩ μεταφρασθέντα σχολιασθέντα και εκδοθέντα τύποις παρά ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΔΟΥΚΑ εις τόμους δέκα - ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ. [Εκδ:] Παρά Ιοάννα Σχραιμβλ / Βιέννη, 1805. [Σελ.] 251. Ο τρίτος τόμος του δεκάτομου συγγράμματος του Νεόφυτου Δούκα (1805-1806) εξ' ολοκλήρου στα ελληνικά, παράφρασης του έργου του ιστορικού Θουκυδίδη. Ο Νεόφυτος Δούκας (1760-1845) ήταν κληρικός και λόγιος, με πλούσιο συγγραφικό έργο πάνω στην αρχαία ελληνική γραμματεία. Υπήρξε συντηρητικός στις απόψεις του, κυρίως όσον αφορά το γλωσσικό ζήτημα, ενώ δίδαξε σε σχολές της Βιέννης και του Βουκουρεστίου. Ο Δούκας διακρίθηκε κυρίως ως εκδότης και σχολιαστής αρχαίων κειμένων. Εξέδωσε ή μετέφρασε σε σειρά τόμων αρχαίους Έλληνες συγγραφείς όπως Θουκιδίδη, Αρριανό, Δίωνα Χρυσόστομο, Όμηρο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αισχύλο, Θεόκριτο, Πίνδαρο, Αριστοφάνη κ.α. Δερματόδετο, βιβλιοδεσίας εποχής με χρυσοτυπία και μικροεκδορές στη ράχη. [Ηλιού, αρ. *1805.51]. 8ο.

ΤΑ ΑΡΕΣΚΟΝΤΑ ΤΟΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙΣ ήτοι Τα περί των Φύσει Όντων Φιλοσοφούμενα επιτμημένως μεν, σαφώς δε ως οιόν τε εκ διαφόρων Φιλοσόφων αωτευόμενα υπό του Πανιερωτάτου Αρχιεπισκόπου Κυρίου Ευγένιου του Βουλγάρεως, Ιεροδιακόνου έτι όντος, και σχολαρχούντος έντε Ιωαννίνοις, και εν τη Αθωνιάδι Ακαδημία, και εν Κωνσταντινουπόλει, προς ακρόασιν των παρ' αυτώ μαθητιόντων. Τα νυν δε τύποις εκδοθέντα υπό της Αυταδελφότητος των Ζωσιμάδων Α. και Ν. και Ζ. και Μ. επί τω διανεμηθήναι δωρεάν τοις φιλεπιστήμοσιν Ελλήνων Νεανίσκοις. [Εκδ:] εν τη Ελληνική Τυπογραφία Γεωργίου Βενδώτη / Βιέννη της Αουστρίας, 1805. [Σελ.] vi+432+1χ.α.+20 πιν. Σύγγραμμα φυσικής, σε Α' έκδοση, πλήρες χαρακτικών, από τα σημαντικότερα έργα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο Ευγένιος Βούλγαρης (1716-1806) ήταν λόγιος, κληρικός και κορυφαίος διδάσκαλος του γένους, μία από τις σπουδαιότερες μορφές του νεώτερου Ελληνισμού, με ορθόδοξη αυτοσυνειδησία που συνέβαλε με το έργο του στην αφύπνισή του. Διετέλεσε διευθυντής της Αθωνιάδας Ακαδημίας ενώ υπήρξε δάσκαλος στην Πατριαρχική Ακαδημία (Μεγάλη του Γένους Σχολή) της Κωνσταντινούπολης. Έγραψε πραγματείες επί παντός επιστητού: νομικές, ιστορικές, θεολογικές, γραμματικές, γλωσσικές, αστρονομικές, πολιτικές, μαθηματικές, αρχαιολογικές, περί μουσικής, περί ανεξιθρησκίας, περί ευθανασίας, περί παλιρροιών. Η έκδοση φαίνεται ότι έγινε με επιστασία του Σταύρου Ιωάννου και επιμέλεια του Κωνσταντίνου Κούμα. Περιλαμβάνει 20 αναδιπλούμενα χαλκογραφικά σχέδια στο τέλος. Σκληρόδετο, με μαρμαρογραφημένα καλύμματα, χαλαρή σύνδεση άνω καλύμματος, στίγματα οξείδωσης. [Ηλιού, αρ. *1805.93], [Legrand & Pernot, 731]. 8ο.

ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ. Συλλεχθείσα εκ διαφόρων συγγραφέων παλαιών τε και νέων, και εκ διαφόρων επιγραφών των εν Λίθοις, και εις κοινήν διάλεκτον εκτεθείσα, χάριν των πολλών του ημετέρου Γένους. Πλείστοις δε σημειώμασιν επαυξηθείσα μετά και τινων Παραρτημάτων, και πέντε γεωγραφικών πινάκων και επιδιορθωθείσα εξεδόθη ήδη το δεύτερον υπό Ανθίμου Γαζή του Μηλιώτου - ΤΟΜΟΣ Γ'. [Εκδ:] Τύποις Πάνου Θεοδοσίου του εξ Ιωαννίνων / Βενετία, 1807. [Σελ.] 412. Ο τρίτος τόμος του τετράτομου γεωγραφικού έργου του Μελέτιου Β' (1661-1714), επισκόπου Αθηνών την περίοδο 1703-1713. Μεταγενέστερη έκδοση από τον Άνθιμο Γαζή (1758-1828), κληρικό, φυσικομαθηματικό, συγγραφέα, μεταφραστή και χαρτογράφο, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Λείπει ο συνημμένος χάρτης. Σκληρόδετο, μεταγενέστερης βιβλιοδεσίας με χρυσοτυπία στη δερματόδετη ράχη, διάστικτες ακμές, ελαφρώς χαλαρή σύνδεση του άνω καλύμματος, λίγα στίγματα οξείδωσης. [Ηλιού, αρ. *1807.43]. 8ο.

ΣΤΡΑΒΩΝΟΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΑ ΕΠΤΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑ, εκδίδοντος και διορθούντος Α. Κοραή, Φιλοτίμω δαπάνη των ομογενών Χίων, επ' αγαθώ της Ελλάδος. ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ [-ΔΕΥΤΕΡΟΝ]. [Εκδ:] Εκ της Τυπογραφίας Ι. Μ. Εβεράρτου / Παρίσι, 1815-1817. [Σελ.] Ϟ΄ +391 (Α' Τόμος), δ'+515 (Β' Τόμος). Οι πρώτοι δύο τόμοι της τετράτομης έκδοσης του Αδαμάντιου Κοραή με το σπουδαιότερο έργο του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα "Γεωγραφικά". Οι δύο τόμοι περιλαμβάνουν τα 13 επιμέρους βιβλία του έργου με το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο. Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει στο τέλος αναδιπλούμενο χαλκογραφικό χάρτη "Systeme Geographiqie de Strabon" (P.F.J. Gossellin, 38 x 21 cm). Όπως αναφέρεται στους ψευδότιτλους, οι δύο τόμοι αποτελούν τον ένατο και τον δέκατο τόμο της σειράς της Ελληνικής Βιβλιοθήκης. Σκληρόδετοι, πρόσθετης μεταγενέστερης επιδιορθωμένης βιβλιοδεσίας με χρυσοτυπία και διάκοσμο στη δερματόδετη ράχη, σημειώσεις με μολύβι σε μερικές σελίδες. Τσάκισμα στη ράχη του δεύτερου τόμου. [Ηλιού, αρ. *1815.78, αρ. *1817.100]. 8ο.

ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ ΔΑΜΩΔΟΥ ΠΡΑΞΙΣ ΚΑΤΑ ΣΥΝΤΟΜΙΑΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΡΗΤΟΡΙΚΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ. Εκδοθείσα μεν χάριν των ευσεβών Ιεροκηρύκων παρά Εμμανουήλ Δημητριάδου προσφωνηθείσα δε τω εντιμοτάτω εφόρω της εν Πέστη Ελληνικής Σχολής Κυρίω, Κυρίω, Νικολάω Μπεκέλλα. [Εκδ:] εν τη Τυπογραφία Τ. Ιωάννου Τράττνερ / Πέστη της Ουγγαρίας, 1815. [Σελ.] 14χ.α.+111+1λ.+1χ.α.+1λ. Ο Βικέντιος Δαμωδός (1700-1752) ήταν Έλληνας δικηγόρος, φιλόσοφος και θεολόγος, και ένας από τους πρώιμους εκπροσώπους του Νεοελληνικού διαφωτισμού. Ανέπτυξε πλούσια συγγραφική δραστηριότητα και μεταξύ άλλων το παρόν έργο του, το οποίο κυκλοφόρησε σε Α' έκδοση, από τον Εμμανουήλ Δημητριάδη. Εμπεριέχεται κατάλογος φιλόμουσων συνδρομητών. Χαρτόδετο, χωρίς σκληρά εξώφυλλα & ράχη, λίγες στάμπες υγρασίας, μικρή διάτρηση από αιχμηρό αντικείμενο. [Ηλιού, αρ. *1815.24]

ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΕΩΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ, εκ παλαιών απανθισθείσαι, και τα νεότερα εξ αρίστων Γερμανών ιστοριογράφων ελευθέρως μεταφρασθείσα υπό Κ. Μ. Κούμα. ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. [Εκδ:] Εκ της Τυπογραφίας Αντωνίου Αυκούλου / Βιέννη της Αουστρίας, 1830. [Σελ.] η'+584. Ο Κωνσταντίνος Κούμας (1777-1836) ήταν Έλληνας λόγιος, δάσκαλος και συγγραφέας, με αξιόλογη πανεπιστημιακή μόρφωση και αναμορφωτική δράση στα εκπαιδευτικά πράγματα, εμπνεόμενη από τα ιδεώδη του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Υπήρξε διδάσκαλος του Γένους και πρωτεργάτης του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο τέταρος τόμος (εκ των 12) του σημαντικότερου πνευματικού δημιουργήματος του συγγραφέα, που περιέχει το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο βιβλίο της Μέσης Ιστορίας (476-1273 μ.Χ.). Σκληρόδετο, μερικώς αποκολλημένο άνω κάλυμμα, μικροεκδορές στη ράχη, στάμπες υγρασίας στις πρώτες και τελευταίες σελίδες, στίγματα οξείδωσης. [Ηλιού, αρ. *1830.65]. 12ο.

ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΕΩΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ, εκ παλαιών απανθισθείσαι, και τα νεότερα εξ αρίστων Γερμανών ιστοριογράφων ελευθέρως μεταφρασθείσα υπό Κ. Μ. Κούμα. ΤΟΜΟΣ ΕΒΔΟΜΟΣ. [Εκδ:] Εκ της Τυπογραφίας Αντωνίου Αυκούλου / Βιέννη της Αουστρίας, 1831. [Σελ.] ζ'+1λ.+440. Ο Κωνσταντίνος Κούμας (1777-1836) ήταν Έλληνας λόγιος, δάσκαλος και συγγραφέας, με αξιόλογη πανεπιστημιακή μόρφωση και αναμορφωτική δράση στα εκπαιδευτικά πράγματα, εμπνεόμενη από τα ιδεώδη του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Υπήρξε διδάσκαλος του Γένους και πρωτεργάτης του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο έβδομος τόμος (εκ των 12) του σημαντικότερου πνευματικού δημιουργήματος του συγγραφέα, που περιέχει το πρώτο βιβλίο της Νέας Ιστορίας (1453-1618 μ.Χ.). Σκληρόδετο, μερικώς αποκολλημένο άνω κάλυμμα, μικροεκδορές στη ράχη, στίγματα οξείδωσης και αποκολλημένο τελευταίο φύλλο. [Ηλιού, αρ. *1831.65]. 12ο.

ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΕΩΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ, εκ παλαιών απανθισθείσαι, και τα νεότερα εξ αρίστων Γερμανών ιστοριογράφων ελευθέρως μεταφρασθείσα υπό Κ. Μ. Κούμα. ΤΟΜΟΣ ΔΕΚΑΤΟΣ. [Εκδ:] Εκ της Τυπογραφίας Αντωνίου Αυκούλου / Βιέννη της Αουστρίας, 1831. [Σελ.] η'+611+1λ. Ο Κωνσταντίνος Κούμας (1777-1836) ήταν Έλληνας λόγιος, δάσκαλος και συγγραφέας, με αξιόλογη πανεπιστημιακή μόρφωση και αναμορφωτική δράση στα εκπαιδευτικά πράγματα, εμπνεόμενη από τα ιδεώδη του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Υπήρξε διδάσκαλος του Γένους και πρωτεργάτης του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο δέκατος τόμος (εκ των 12) του σημαντικότερου πνευματικού δημιουργήματος του συγγραφέα, που περιέχει το τέταρτο και το πέμπτο βιβλίο της Νέας Ιστορίας (1700-1790 μ.Χ. και έργα εθνών Ασίας, Αφρικής, Αμερικής). Σκληρόδετο, μικροεκδορές στη ράχη, στίγματα οξείδωσης και λίγες στάμπες υγρασίας. [Ηλιού, αρ. *1831.68]. 12ο.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΣΧΟΛΙΑΣΘΕΙΣ ΤΕ ΚΑΙ ΕΚΔΟΘΕΙΣ υπό Νεόφυτου Δούκα εις τόμους τρεις - ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ. [Εκδ:] εκ της Τυπογραφίας Ανδρέου Κορομηλά / Αθήνα, 1845. [Σελ.] 332. Ο Αρχιμανδρίτης Νεόφυτος Δούκας (1760-1845) ήταν Φιλικός και σημαντικός διδάσκαλος του Έθνους προ, κατά και μετά την Επανάσταση του 1821. Κυρίως ασχολήθηκε με τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς παραφράζοντας και σχολιάζοντας έργα των Θουκυδίδη, Αρριανού, Ομήρου, Ευριπίδη, Σοφοκλή, Αισχύλου, Θεόκριτου, Αισχίνη και άλλων. Υπήρξε ο πρώτος κληρικός στην ιστορία που ασχολήθηκε, σχολίασε και εξέδωσε το έργο του Αριστοφάνη. Ο δεύτερος τόμος του τρίτομου έργου, περιέχει τα έργα του Αριστοφάνη: "Όρνιθες", "Ιππής", "Ειρήνη" και "Λυσιστράτη". Η σελίδα τίτλου κοσμείται από χαλκογραφική βινιέτα. Σκληρόδετο, πρόσθετης βιβλιοδεσίας με χρωματισμένες και διάστικτες ακμές, ελαφρές εκδορές στη ράχη, λίγες σημειώσεις με μολύβι και στίγματα οξείδωσης. [ΒΕΦΗ, αρ. *1845.25]. 12ο.